دختری از پسری پرسيد :آيا منو قشنگ می دونی‌ ؟

پسر جواب داد : نه !

پرسيد : آيا دلت می خواد تا ابد با من بمونی‌؟

گفت :‌نه !

سپس پرسيد :‌  اگر ترکت کنم گريه می کنی ؟

و بار ديگر تکرار کرد :‌ نه !

دختر خيلی ناراحت شد ....

وقتی برای  آخرين لحظه با چشمانی که پر از اشک بود به پسر نگاه کرد .....

پسر دست هايش را گرفت و گفت :‌

تو قشنگ نيستی  بلکه زيبايی .... من نمی خواهم تا ابد با تو باشم بلکه من نياز

دارم که تا ابد با تو باشم و اگر تو روزی مرا ترک کنی... گريه نمی کنم می ميرم  

بنام آنکس که دانه ی دوست داشتن را در نهال خواستن آفرید.

بنام آنکه پروانه حیران اوست.

بنام او که به من آموخت تا دوست بدارم.

بنام یگانه اختر تابناک نیلی که انسان را از گلی نا چیز خلق کرد.

بنام آنکه گیتار زندگی را به صدا در آورد.

بنام آنکس که ناقوس زندگی را به حرکت در آورد.

بنام آنکه آفتاب مهرش در آستان قلبم هرگز غروب نخواهد کرد

عشق یعنی،زندگي در يك بهشت

                                            عشق يعني،انتهاي سر نوشت

عشق یعنی،قطره اشك صدف 

                                              مستي و رقص سماواتي دف

عشق یعنی،گريه هاي چشم خمار

                                            بوسه هاي مهر بر لب يار

عشق یعنی،شور آتش در نفس

                                            ضجه هاي زندگي كنج قفس

عشق یعنی،موج بر درياي مهر

                                            نور لبخند ستاره در سپهر

عشق یعنی،شمع دل افروختن

                                            همچو پروانه در آتش سوختن

عشق یعنی،معرفت يعني شعور

                                             عشق یعنی،اشك خونين در ميان چشم كور

عشق یعنی،علت آوارگي

                                              بي ريا بودن،صفا و سادگي

عشق یعنی،اسب وحشي بي سوار

                                                عشق یعنی،همچو مجنون در گريز از روزگار

عشق یعنی،سينه اي آغوش راز

                                                عشق يعني آنچه بر هر كس نياز

 من پرم از التماس بودنت

             دیگه کاش نه، تو بیا پیشم بمون.

آرزوهام راضی شدن . ديگه بهت نمی رسم

گفتم چيا گفتی به من . گفتی که آينده داری

دنيا همش عاشقی نيست .گريه داری . خنده داري

گفتم که گفتی من باشم به لحظه هات نمی رسی

به قول دل شايد دلت گرو باشه پيش کسی

خلاصه گفتم که چشات قصد رسيدن نداره

روياهای کال و دسات خيال چيدن نداره

گفتم که گفتی زندگی ت غصه داره . سفر داره

هم واسه من هم واسه تو باهم بودن خطر داره

مسافر اون آدما ن که با حقيقت می مونن

تلخيا شون خوب می چشن غصه ها شو خوب می دونن

گفنم فقط می خوای واست يک حس محترم باشم

عاشقيو قايم کنم تو طالع تو کم باشم

گفتم که گفتی ما دو تا به درد هم نمی خوريم

ولی يه جا مثل هميم هر دو مون از قصه پريم

گفتم تو گفتی سهممون از زندگی جدا جدا س

حرف تو رو چشم منه . اما اينام دست خداس

هر چی که تو گفته بودی . گفتم به دل بی کم و بيش

حال خودم. نه راه پس دارم نه راه پيش

اين حرفهای خودت بوده . از من ديونه تری ديدی

اصلا نگفتم اينارو خودت ديدی يا شنيدی

دلم که حرفات شنید اول که باورش نشد

ولی نه بهتره بگم نفهمیدش سرش نشد

یه جوری مات غمزده فقط به دورا خیره شد

رنگ از رخش نه نپرید شکست و مرد و تیره شد

بلور رویاهام ولی چکیده مث خواب تگرگ

آرزوهام از هم پاشید رسید ته کوچه مرگ

راستش ازم چیزی نمونده به جز یک همین جسم ظریف

خوب می دونی چه می کشه غریب تو خونه حریف

نگی چرا نوشته هام لطیف و عاشقانه نیست

رویا و آرزوهام که هیچ. حتی دل دیونه نیست

مه من باید تنهایی من این نامه را سیا کنم

رسم گذشته ها می گه باید به تو نگاه کنم

حرفا را گفتم به خودت ببینی راستی تو زدی

اصلا توی ذات هست یه همچی چیزی بلدی

اگر تو بیداری بودی . بشین میادش خبرم

دوستت دارم چه تو خواب چه بیداری

فدای یک تار موهات که تو من را دوست نداری

مواضب آدما باش زندگی گرگه مه من

خدای رویای منم هنوز بزرگه مه من

دوشنبه پر از غم یه ظهر سرد دی

با اون چشای روشنت چه کاری دست من دادی

 اگر آنچه در اندیشه ام دارم

  برای تو می نوشتم کتابها می شد

  ولی آنچه در دل دارم اگر برایت می نوشتم

  دو کلمه بیش نبود

  آن هم:

 دوستت دارم

 خدا را دوست دارم

  چون بدون آن عشق نیست

 عشق را دوست دارم

  چون بدون آن زندگی نیست

  زندگی را دوست دارم

  چون بدون آن تو نیستی

 تو را دوست دارم 

 چون بدون تو من نیستم

سفر کردم که از عشقت جدا شم

  دلم می خواست دیگه عاشق نباشم

  ولی عشقت تو قلبم مونده ای وای

  دل دیوو نمو سوزونده ای وای

  هنوزم عاشقم دنیای دردم

  مثل پروانه ها دورت میگردم